Planem ekspedycji będzie jedna z pierwszych w historii prób samotnego pokonania rowerem najbardziej wysuniętego na północ obszaru Chang Tang znajdującego się w północno – zachodnim Tybecie. Zaplanowana trasa prawdopodobnie nigdy nie została przemierzona. Portal e-gory.pl objął wyprawę patronatem medialnym.

Początek ubiegłego stulecia. Wyruszają kolejne ekspedycje kierowane przez Przewalskiego, Littledale'a, Hedin'a. Mają jeden cel - pokonanie surowego i niedostępnego obszaru Chang Tang. Większa część zwierząt, które służyły do pomocy w niesieniu ton niezbędnego sprzętu ginie, członkowie ekspedycji są skrajnie wycieńczeni. Wszystkie zespoły ponoszą klęskę. Aż do dzisiejszych czasów, prawie każda następna próba eksploracji tych regionów kończy się niepowodzeniem.

Moim celem po opuszczeniu wioski Karasay jest pokonanie pasma Kunlun, skąd dalej będę kierował się na południe przez niedostępne i bezludne tereny o średniej wysokości 5000 m n.p.m., aż do osiągnięcia najbliższej cywilizacji w wiosce Rutog znajdującej się w Tybecie Zachodnim. W ciągu tego okresu prawdopodobnie nie będę miał możliwości spotkania człowieka. Podczas trwania wyprawy przyjdzie mi się zmierzyć z przełęczami o wysokości względnej przekraczającej najwyższe drogowe przełęcze świata, potężnymi wiatrami, zamieciami śnieżnymi i temperaturami spadającymi w nocy do - 30 C.

Zakończenie wyprawy powodzeniem potwierdzi, iż do pokonania tej części Chang Tang nie jest koniecznym angażowanie potężnych karawan zwierząt, bądź używanie zaawansowanych technicznie pojazdów terenowych.

Chang Tang

Chang Tang - zwany najbardziej niedostępnym i nieeksplorowanym miejscem na Ziemi. Jest jednym z trzech obszarów na świecie nie zamieszkanych przez ludzi (takimi regionami są również: Trójkąt Goualogo znajdujący się w Republice Kongo oraz najbardziej wysunięta na północ część Alaski zwana też Oceanem Arktycznym). Spowodowane jest to geograficzną izolacją, która czyni te miejsca surowymi i niedostępnymi. Zwierzęta zamieszkujące te obszary zwykle nie odczuwają strachu przed pojawiającym się człowiekiem.

W najcieplejszych miesiącach roku temperatura w nocy spada poniżej - 30 C, a cała północna część Chang Tang jest jedną, wielką strefą wiecznej zmarzliny. W tym okresie również zamiecie śnieżne są normalnym zjawiskiem.

Uczestnik

Piotr Milaniak: "Zaczynałem małymi krokami od jazdy rowerem po Europie co było bodźcem do kolejnych wyjazdów, do jeszcze bardziej odległych miejsc." Dotychczas zrealizowane projekty:

Rok 2000 – Wielka Brytania (przez Niemcy, Holandię, Belgię oraz Francję)
Rok 2001 – Ukraina (Karpaty)
Rok 2002 – Austria (Alpy)
Rok 2004 - Kirgizja (Tien Shan)
Rok 2005 – Ukraina (Karpaty)
Rok 2006 - Indie (Ladakh, Himalaje)
Rok 2007 – Pakistan (Karakorum), Chiny (Tybet Zachodni)
Rok 2008 - Chile, Boliwia (Altiplano), Argentyna (Puna de Atacama)

Trasa wyprawy

Etap nr 1 – Andirlangar-Karasay (dystans: 120 [km], czas: 2 dni)
Po opuszczeniu Andirlangar trasa będzie prowadzić obrzeżami pustyni Takla Makan w kierunku wioski Karasay zlokalizowanej na przedpolach gór Kunlun od jego północnej strony, w której planowane jest uzupełnienie zapasów jedzenia na dalsza część wyprawy.

Etap nr 2 - Karasay-jezioro Heishi Beihu (dystans: 250 [km], czas: 10 dni + aklimatyzacja)
Karasay - ostatnie miejsce, gdzie istnieje możliwość zdobycia dodatkowych zapasów jedzenia, które będą musiały wystarczyć na dalsze 60-70 dni trwania ekspedycji. Po opuszczaniu tej ostatniej osady ludzkiej przez kolejne 150 km trasa będzie prowadzić w głąb gór Kunlun, jednocześnie wznosząc się do wysokości około 5500 m n.p.m., w związku z czym absolutnie koniecznym jest prawidłowa aklimatyzacja na którą przewidziane jest dodatkowych kilka dni. Dodatkowo etap ten będzie etapem "rozgrzewkowymi", podczas którego stopniowo będę przyzwyczajał mój organizm do surowego, tybetańskiego klimatu. Po przekroczeniu ostatniej przełęczy teren nieznacznie opada w dół do miejsca, w którym początek swój bierze płaskowyż tybetański. Od tej chwili znajduje się na Chang Tang mając przed sobą do pokonania setki kilometrów odludnego pustkowia. W skrócie: jestem tylko ja i Chang Tang.

Etap nr 3 - jezioro Heishi Beihu-Rutog (dystans: 650-900 [km], czas: 50-60 dni)
Po opuszczeniu jeziora Heishi Beihu przez kolejne 650-900 km będę przemierzał płaskowyż Chang Tang kierując się na południe. Dystans ten jest brany pod uwagę z wielka ostrożnością, gdyż nie jest możliwym, aby określić jego długość w sposób jednoznaczny. Jezioro Heishi Beihu – miejsce, które najprawdopodobniej widziało do tej pory tylko 7 osób z zachodu: biolog George Schaller w 2001, amerykańska ekspedycja - 2002 oraz Martin Adserballe i Jeff Garnand w 2004 roku. Niestety, ale dokładne przewidzenie stanu nawierzchni dróg jest niemożliwe. Z doświadczenia zdobytego podczas ostatniej wyprawy rowerowej, gdzie miałem możliwość przemierzania obrzeży Chang Tang pewnym jest: potężne piaszczysto-żwirowe stepy pokryte dodatkowo kamieniami, lodowate strumienie i rzeki, mokradła, które w najgorszym przypadku mogą uniemożliwić dalsza część ekspedycji i spowodować jej zakończenie niepowodzeniem. Również liczne zamiecie śnieżne mogą przyczynić się do całkowitego spadku widoczności i zatrzymać mnie przed dalszym przemieszczaniem się. Najprawdopodobniej przez większą część terenów będę zmuszony do pchania roweru wraz z całym ekwipunkiem, gdyż jazda przy takim obciążeniu i po takim typie nawierzchni jest praktycznie niemożliwa. Podczas tego etapu nie będę miał możliwości zobaczenia ludzi. Trasa ta prawdopodobnie nigdy nie została przemierzona. Po opuszczeniu ostatniego miejsca cywilizacji (Karasay) nie mam możliwości aby otrzymać jakąkolwiek pomoc z zewnątrz, nawet w przypadku posiadania systemu łączności satelitarnej; w sytuacji wypadku lub choroby mogę liczyć tylko na siebie samego. Jeśli moje zapasy jedzenia skończą się lub nie będzie możliwości zdobycia wody zdatnej do picia, katastrofa stanie się faktem. Na tym obszarze znajduje się również wiele interesujących i niezdobytych do tej pory szczytów. W przypadku pomyślnego przebiegu wyprawy oraz wystarczających ilości prowizji zostaną podjęte próby zdobycia ich.

Etap nr 4 - Rutog-Kashgar (dystans: 1200 [km], czas: 20 dni)
Jeśli wszystko przebiegnie zgodnie z planem, wioska Rutog w Tybecie Zachodnim będzie pierwszym miejsce, gdzie po prawie dwumiesięcznej przeprawie przez bezludne tereny będę miał możliwość zdobycia jakiegokolwiek jedzenia. Ostatnie 3 lata w Tybecie były latami szczególnymi – krwawo stłumione rozruchy i zamieszki, igrzyska olimpijskie oraz sztafeta z pochodnią olimpijską na szczycie Mount Everest uczyniły z tego miejsca region, gdzie jakiekolwiek formy indywidualnego przemieszczania się są zabronione i surowo karane. Po dotarciu do najbliższej cywilizacji jest tylko kwestią czasu kiedy zostanę zatrzymany przez policję. Konsekwencje moich poczynań będą zależeć od tego co zostanie mi udowodnione. Ryzyko to zostało wzięte pod uwagę i wkalkulowane w plan wyprawy.

Adrian

Jednym z głównych celów tegorocznej wyprawy jest pomoc pomoc w leczeniu i rehabilitacji Adriana Kowanka poprzez przekazanie 1% podatku dla Organizacji Pożytku Publicznego. Opiekę nad Adrianem objęła fundacja Fundacja Anny Dymnej „Mimo Wszystko”. Hospicjum dla Dzieci imienia ks. Józefa Tischnera w Krakowie poprzez przekazanie 1% podatku dla Organizacji Pożytku Publicznego. Każda organizacja wyprawy to potężne ilości czasu i energii poświęcone na przygotowania. Nie chciałbym marnotrawić tego co robię i pragnę, aby moje wyprawy przyniosły pożytek nie tylko mnie. Moją pasję chciałbym wykorzystać w dobrej sprawie.

Dane wyprawy

• liczba uczestnikow: 1 osoba, Piotr Milaniak
  
• czas trwania: 4 miesiące
  
• państwa: Chiny
  
• regiony: Tybet, Kunlun, pustynia Takla Makan
  
• środek transportu: rower
  
• nocleg: namiot
  
• długość trasy: rowerem - około 2500 km

Strona www wyprawy »
Blog wyprawy »

Sponsorzy