W lipcu 2008 rusza wyprawa na szczyt Muztagh Ata (7546 m n.p.m.). Szczyt położony jest w zachodnich Chinach w paśmie górskim Kunlun Shan, nazywanym również Pamirem Chińskim. Nazwa góry Muztagh Ata w języku zamieszkujących podnóże Ujgurów oznacza "Ojciec Lodowych Gór".

Planowany czas wyprawy to 28 dni. Obejmuje on dojazd i powrót, aklimatyzację, akcję wysokogórską oraz rezerwę na wypadek niepogody. Mamy nadzieję, że nie spotkają nas żadne niespodzianki, które wpłyną niekorzystnie na nasze plany. Zdajemy sobie jednak sprawę, że ze względu na możliwości psychofizyczne uczestników wyprawy, warunki pogodowe sposób aklimatyzacji może być inny.

Z Warszawy lecimy do Biszkeku w Kirgizji (z międzylądowaniem w Istambule - Turkish Airlines). Busem wyruszamy w kierunku granicy z Chinami. Na przełęczy Torugart (3752 m) przekraczamy granicę z Chinami. Po drugiej stronie dalsza podróż busem chińskim. W Kaszgarze załatwiamy niezbędne formalności i zakupy i wyruszamy słynną Karakorum Highway w kierunku jeziora Karakol, do miejscowości Subashi. Następnego dnia podchodzimy do Base Camp (4400 m).

W bazie spędzamy 2-3 noce stopniowo aklimatyzując się wyjściami w górę. Następnie zakładamy Obóz 1 na wysokości około 5500 m i spędzamy w nim noc. Wracamy do BC i szykujemy się do wyjścia w górę na założenie Obozu 2 (około 6200 m). Droga jest trudna ze względu na szczeliny lodowe. W zależności od naszego zmęczenia i aklimatyzacji ruszamy nieco w górę na mały rekonesans trasy lub wracamy od razu do BC na odpoczynek. To najważniejsza część aklimatyzacji. Gdy tylko pojawi się sprzyjająca pogoda ruszamy ze sprzętem w górę. Wspinamy się kolejno przez O1 i O2, w których spędzamy po jednej nocy. Następnie osiągamy wysokość około 6800 m, gdzie zakładamy Obóz 3. Nad ranem wyruszamy na atak szczytowy. Od O3 na szczyt droga trwa 6-8 godzin. Nie jest to stromy odcinek, ale trzeba uważać na szczeliny lodowe i silne wiatry (o wysokości nawet nie wspominając). Zdobywamy szczyt Muztagh Ata (7546 m) i schodzimy do BC (zwijając kolejne obozy pośrednie).

W zależności od ilości dni, które pozostaną nam po akcji górskiej planujemy w drodze powrotnej zwiedzić Kaszgar, pustynię Takla Makan, a także Biszkek. Stamtąd lecimy do Polski (ponownie przez Istambuł).

Na szczyt Muztagh Ata wiodą dwie alternatywne trasy: Normal Route i New Route. Jeszcze nie podjęliśmy decyzji, którą trasą będziemy wspinać się na szczyt.

• Normal Route (Traditional Route) - położona jest na północ od stoków lodowca. Jest to technicznie prosta wspinaczka, choć trzeba uważać na icefall (na wysokości 5500-6100 m) oraz niebezpieczeństwa związane ze szczelinami lodowymi.
• New Route - trasa przebiega południowym stokiem góry. Jest to nowy i nieco dłuższy wariant. Jego zaletą jest mniejsza ilość szczelin lodowych i mniejsza liczba wspinaczy. Trzeba jednak zwracać baczniejszą uwagę na szukanie właściwej drogi (trudniejsza nawigacja).

Jesteśmy młodymi ludźmi, dla których przygoda, podróże i wyzwania są na stałe wpisane w nasze życiorysy. Zawsze stawiamy przed sobą niezwykłe wyzwania. Niezależnie od pogody, wysokości i miejsca na Ziemi pokonujemy kolejne granice własnej wytrzymałości.

W wyprawie na Muztagh Ata 2008 uczestniczą:

Uczestnicy wyprawy